Stel je voor: je hoeft twee uur lang niet na te denken. Je mag helemaal zakken in je lijf en je lichaam laten doen wat het doet; drummen of op een ander muziekinstrument spelen, zingen, dansen, liggen met je ogen dicht, maar bovenal je gedragen voelen door de muziek die we samen maken, je gedragen voelen door de drumcirkel.
Om 19.30 uur gaat de deur open en kun je binnen genieten van een kopje thee met wat lekkers. Om 20.00 uur sluiten we de deur en gaan we naar de muziekruimte, waar we tot 22.00 uur met elkaar spelen.
Ik nodig je uit om een krachtvoorwerp mee te nemen, iets dat voor jou persoonlijk van betekenis is, voor op het altaar in het midden van de cirkel.
Tijdens de opening en sluiting krijgt ieder die dat wil de mogelijkheid iets te delen. Een persoonlijk verhaal, een inzicht, een gedicht, een korte meditatie, wat je maar wil.
Neem vooral je eigen muziekinstrument mee. Voor degene die geen drum of trommel heeft, zal ik zorgen dat er wat extra instrumenten zijn, zodat niemand met lege handen hoeft te zitten.
Moet ik goed kunnen drummen om aan de cirkel mee te doen? vraag je je misschien af. Welnee, dat hoeft zeker niet! Het gaat er niet om dat we mooie, goede muziek maken, het doel is om uit je hoofd en in je lijf te gaan. Zodra je tijdens het spelen gaat nadenken over wat je aan het doen bent, ga je de mist in, dus dit is een perfecte oefening om je hoofd leeg te maken.
Wat er collectief ontstaat, ontstaat er. Niks is goed of fout.
.
.
Bijdrage: € 10,-, contant te betalen bij binnenkomst
Tijd: 20 – 22 uur; met vooraf gelegenheid om iets te drinken.
Data 2026: 16 oktober; 27 november; 11 december
Informatie en aanmelding:
mail naar: poekgoof@hotmail.com
of app: 06-5583721
Dennis van Kesteren
Na 6 jaar panfluit-les besloot ik op mijn 14e om ermee te stoppen. Ik vond het niet leuk meer om altijd maar alleen te spelen.
Jaren later, tijdens een driedaagse Ayahuasca & Huachuma-retraite in een grote tipi-tent ergens midden in de natuur, ervaarde ik hoe heerlijk het is om samen met anderen muziek te maken, puur op gevoel. Niet om het goed te doen, niet om te worden beoordeeld, maar juist om vrij te zijn. Vrij van gedachten, vrij van oordelen.
Nog een tijd later, tijdens een wintergathering in Duitsland, maakten we op oudejaarsavond muziek met zo’n vijftig gelijkgestemden. Daar is mijn muzikale vuurtje echt weer aangewakkerd.
Dit is wat mensen tientallen duizenden jaren gedaan hebben en wat ons bindt: met elkaar om het kampvuur zitten, verhalen vertellen, muziek maken en dansen. We doen het veel te weinig meer.
Hoe fantastisch is het om dat oergevoel weer te mogen beleven?